تاریخچه آجیل

«خشکبار» كه پيش از اين ها به صورت «خشکه‌بار» تلفظ مي شده است، در واقع شامل ميوه يا ميوه هاي خشك و برخي از مغزدانه ها بوده است كه گذشتگان براي استفاده در زمستان ها و مخصوصا در شب نشيني ها و نظاير آن استفاده مي كرده اند. خشكه بار ها معمولا شامل تمام ميوها و محصولات كشاورزي مي شده است كه امكان خشك كردن و نگهداري آن ها به مدت طولاني وجود داشته است و شامل مواد مغذي و تامين كننده بيشترين مايحتاج بدن بوده است. مغز دانه‌هایی مانند پسته، بادام، فندق، گردو خشک و میوه‌های خشک مانند کشمش، کشمش سبز، کشمش سبز تیزابی، برگه آلو بخارا، قیسی خشک، برگه هلو، برگه زردآلو ، برگه آلو، برگه آلوچه و برگه آلبالو، خرما، انجیر خشک در زمره اين طيف از محصولات قرار داشتند.

اين محصولات در گذشته به صورت سنتي و براي مصارف خانواده ها توليد مي شد اما به مرور زمان اين محصولات با فراوريهاي مدرن تر و به صورت انبوه تر توليد شده و در معرض فروش قرار گذاشته شد و به اين ترتيب صنف و صنعتي به نام خشكبار ايجاد شد كه ايران در طول سالها يكي از رتبه هاي اول را در زمينه توليد و صادرات اين محصول داشته است.

طبق تعاريف موجود از خشكبار و آجيل، در واقع  خشکبار جز آجیلها حساب نمی‌شود و بيشتر در زمان هاي قديم به اين محصولات «میوه خشک» می‌گفته‌اند.

اما آجیل به مخلوطی از خشکبار و مغز دانه ها  گفته می‌شود که بنا بر سلایق و مدل‌های گوناگون، ترکیبات آن فرق می‌کند. اين محصولات فرهنگ سنتی و باستانی ايران جايگاه والايي داشته است و در بيشتر مراسم و فرهنگ هاي مذهي و ملي ايران باستان و ايران قديم مي توان رد پاي آجيل را به همراه خشكبار مشاهده كرد.

ضمن اين كه در دوره هاي بعدي اين محصولات از نظر اقتصادي نيز  جایگاه قابل ملاحظه اي در ميان كشاورزان و تجار به دست آورد. آجیل از دیرباز به یکی از نمادهای فرهنگ ایرانی بدل گشته ‌است به صورتی که برخی از مراسم سنتی ایرانیان (مانند نوروز و یلدا) تنها با حضور آجیل مفهوم خود را پیدا می‌کنند.

امروزه جایگاه آجیل میان ایرانیان از حضور در مراسم جشن و شادی فراتر رفته‌ و به بخشی از اعتقادات مذهبی آن‌ها نیز وارد شده‌است. در بسیاری از مراسم مذهبی (که معمولاً توسط زنان برپا می‌شود) از نوعی آجیل، موسوم به آجیل مشکل گشا استفاده می كه مقاله اي در اين باره را مي توانيد در همين سايت مطالعه نماييد .

با توجه به باغ‌های گسترده پسته ایران، آجیل ایرانی نیز به مانند پسته یکی از نمونه‌های شناخته شده صادرات ایرانی در بازارهای جهانی محسوب می‌شود. به طور كلي، بهترین‌های خشکبار و آجیل آن‌ها هستند که در شرایط سالم عمل‌آوری شده و معمولاً به‌صورت روزانه بو داده و به فروش برسند. آجیل‌ها انواع بسیار گوناگونی دارند که نمی‌توان برای تمامی آنها اسم انتخاب کرد. برخی اسامی هم که برای آجیل‌ها انتخاب می‌شود از دو شیوه نام گذاری پیروی می‌کند. شیوه اول که نام آجیل را بر اساس کاربرد آن انتخاب می‌کند. (برای مثال آجیل مشکل گشا).

شیوه دوم نام آجیل را بر اساس ترکیبات و اجزای آن انتخاب می‌کند. (مانند آجیل شور، آجیل شیرین، چهار مغز). خانواده آجیل‌ها دسته‌ای از میوه‌جات با پوست سخت و سفت هستند که از درختان با دانه ناشکوفا و باز عمل می‌آیند. در زبان انگلیسی کلمه nutبه گستره بزرگی از دانه‌های خشکبار شده اطلاق می‌شود، اما در دانش زیست شناسی تعداد مشخص و محدودی از آنها nut(آجیل) هستند. آجیل‌ها یک منبع مهم غذایی برای حیات وحش و انسان‌ها محسوب می‌شوند. گردو، پسته، فندق، بادام، بلوط، بادام هندی، بادام زمینی جزء آجیل‌ها هستند.

هر چند همان گونه که گفته شد، گستره موادی که در آجیل‌های گوناگون به کار می‌رود بسیار زیاد است، اما به طور کلی می‌توان از اقلام زیر به عنوان ارکان اصلی تشکیل دهنده آجیل نام برد: پسته، فندق، تخمه آفتابگردان، تخمه کدو، تخمه ژاپنی، بادام زمینی، بادام، بادام هندی، گردو، نقل، کشمش، نخودچی و ماکادمیا.

 

پايتخت نخودچي جهان كجاست؟

ممقان بزرگترين توليدكننده نخودچي جهان 

مبتكر سوياي آجيل و عدس آجيل

 

ممقان شهری در استان آذربایجان شرقی با طول جفرافیای58 و45 و عرض جغرافیایی 50 و 37 و حدود 1380 متری از سطح دریا قرار گرفته است که تدریجاً به ارتفاع آن در امتداد غرب

ادامه مطلب: پايتخت نخودچي جهان كجاست؟

«پيشينه خشكبار در ایران »

آجیل از دیرباز به یکی از نمادهای فرهنگ ایرانی بدل گشته‌است به صورتی که برخی از مراسم سنتی ایرانیان (مانند نوروز و یلدا) تنها با حضور آجیل مفهوم خود را پیدا می‌کنند.

امروزه جایگاه آجیل میان ایرانیان از حضور در مراسم جشن و شادی فراتر رفته‌است و...

ادامه مطلب: «پيشينه خشكبار در ایران »