تخمه آفتابگردان

تخمه آفتابگردان

آفتابگردان بومي آمريكاي شمالي بوده و به فراواني در بسياري از مناطق قاره آمريكا يافت مي شود . گرچه تراكم جمعيت و پراكنش آن با افزايش شهر نشيني و چراي حيوانات و غيره كاهش يافته است ولي تنوع ژنتيكي آن را هنوز هم در جوامع بومي مي توان يافت . آفتابگردان بومي به وسيله بوميان آمريكاي شمالي مورد استفاده قرار مي گرفت و شواهد باستان شناسي نشان مي دهد كه انواع طبق

درشت و دانه درشت آن قرن ها قبل موجود بوده است . آفتابگردان توسط بعضي از بوميان آمريكايي

ساكن شرق كوه هاي راكي مخلوط با ساير سبزيجات در تغذيه و ...

همچنين به صورت كنسانتره مصرف

مي شده است .

آفتابگردان توسط جهانگردان اسپانيايي در قرن شانزدهم به اروپا برده شده است و به عنوان يك گياه زينتي كشت مي گرديد. ورود آفتابگردان به روسيه را در قرن هيجدهم نقطه عطفي در زراعت اين محصول مي توان در نظر گرفت زيرا بعد از ورود به روسيه به عنوان يك گياه روغني كشت گرديده است. پس از جنگ جهاني دوم و معرفي ارقام روسي از قبيل پرودويك كه براي برداشت مكانيزه مناسب بودند سبب گرديد كه توسعه آفتابگردان به عنوان نبات تجارتي در امريكا و اروپا مورد توجه قرار گيرد . كشف نر عقيمي سيتوپلاسمي بوسيله لكلرك در سال 1968 در فرانسه و به دنبال آن ژن برگشت دهنده باروري يا رستورر توسط كينمان در سال 1970 در امريكا نقطه عطف ديگري بود كه با توليد ارقام هيبريد پر محصول و پر روغن باعث گرديد كه اين نبات هرچه بيشتر مورد توجه قرار گرفته و سطح زير كشت و توليد محصول آن هرچه سريعتر افزايش يابد .

ورود آفتابگردان به ايران مقارن با جنگ جهاني اول بوده كه به روايتي توسط سربازان روسي و به روايتي توسط تجار ايراني و قفقازي و ارمني وارد ايران گرديده است و محل توسعه زراعت اين گياه در مناطق نزديك به مرز روسيه عمدتاً خوي، مرند و مشكين شهر بوده كه مصرف آجيلي داشته است.

تخمه آفتابگردان را می توان به صورت خام یا بو داده مصرف کرد كه غنی از پتاسیم ، فسفر ، پروتئین ، آهن و کلسیم است.