خواص کشمش / آیا کشمش چاق کننده است / خواص کشمش در بارداری

وقتی اسم کشمش می‌آید اولین چیزی که یاد آن می‌افتید چیست؟ دقیقا! من هم یاد شیرینی کشمشی می‌افتم، یکی از محبوب‌ترین شیرینی‌های دوران کودکی اکثر ما. شاید هم بعضی‌ها یاد نخودچی کشمش بیفتند که البته هر دو هم خوردنی‌های خوشمزه و جذابی هستند. فارغ از خوشمزه بودن این خوردنی‌ها، تا به حال در مورد خواص کشمش فکر کرده‌اید؟ دوستان عزیزم خبر خوب این است که این خوراکی نه تنها به خاطر شیرین بودنش مورد علاقه‌ی تمام گروه‌های سنی است بلکه منابع انرژی، ویتامین‌های گوناگون، مواد معدنی و الکترولیت‌هایی دارد که به کشمش اهمیت تغذیه‌ای ویژه‌ای می‌دهند و نمی‌توان از آنها چشم‌پوشی کرد.

کشمش تأثیر بسیار زیادی در کاهش فشار خون و حفظ سلامت قلب دارد. مطالعاتی وجود دارد که نشان می‌دهد مصرف روزانه‌ی کشمش، به ویژه اگر همراه تنقلات دیگر باشد، فشار خون را به مقدار قابل توجهی کاهش می‌دهد. از طرفی کشمش آن‌قدر آسان و سریع قابل مصرف و در دسترس است که هیچ بهانه‌ای برای حذف آن از رژیم غذایی‌تان نخواهید داشت.

 کشمش و کاهش فشار خون 

آیا در حال حاضر از فشار خون بالا رنج می‌برید. قطعا مایلید هر چه سریع‌تر از دست این موضوع خلاص شوبد. به جز نظارت بر خوراکی‌هایی که می‌خورید، مصرف کشمش هم می‌تواند برای فشار خون‌تان فوق‌العاده باشد. بسیاری از کارشناسان باور دارند دلیل کارایی بالایی کشمش در کاهش فشار خون، سطح بالای پتاسیمی است که می‌توان در آن یافت.

تاسیم اساسا می‌تواند به کاهش تنش عروق خونی و جریان آزادانه‌ی خون در بدن کمک کند می‌تواند به طورکلی تاثیر مثبتی بر بدن داشته باشد.

کشمش و جلوگیری از کم‌خونی 

برخی افراد ویتامین‌های موردنیاز بدن برای تشکیل گلبول‌های قرمز خون را کم دارند. کشمش می‌تواند به حل این مشکل کمک کند. کشمش نه تنها حاوی ویتامین‌های ب کمپلکس است بلکه آهن و مس  نیز دارد که به جلوگیری از کم‌خونی کمک می‌کند. هم‌چنین، کشمش می‌تواند کمک کند هنگام زخم شدن بخش‌های مختلف بدن، خون سریع‌تر منعقد شود.

آیا کشمش چاق کننده است

کشمش‌ها مانند هر میوه‌ی خشک دیگری، غنی از فروکتوز و گلوکوز هستند که مقدار زیادی انرژی فراهم کرده و به افزایش وزن کمک می‌کنند. به همین دلیل کشمش می‌تواند بخشی از رژیم غذایی یک فرد را تشکیل دهند، به ویژه رژیم غذایی بدن‌سازان یا ورزشکارانی که به مقدار زیادی انرژی نیاز دارند. یک دلیل دیگر برای افزایش وزن با مصرف کشمش، وجود چندین ویتامین، اسید آمینه و مواد معدنی است که به جذب سایر مواد مغذی و پروتئین‌ها در بدن کمک می‌کنند.

کشمش برای درمان عفونت‌ها

شما به آنتی‌اکسیدان‌های ضدالتهابی نیاز دارید که می‌توانند کمک کنند از شر عفونت‌های احتمالی در بدن‌تان خلاص شوبد. به جای مصرف دارو، می‌توانید مقدار کافی کشمش مصرف کنید تا به درمان عفونت‌ها کمک کنید. مواد مغذی  موجود در کشمش مسئول آن هستند که مطمئن شوند مستعد سرماخوردگی و سایر انواع بیماری‌های معمول نباشید.

خواص کشمش برای پوست

اگر کشمش‌ به خاطر یک چیز شناخته شود، تاثیر آن در ایجاد پوست دلخواه آدم‌ها است. آن‌چه آن‌ها را از کرم های معمولی مورداستفاده‌تان متمایز می‌کند، آن است که کشمش‌ از درون شروع به ترمیم پوست می‌کند. پوست از درون ترمیم می‌شود و این تغییرات به تدریج در خارج نیز مشخص می‌شود.

آنتی‌اکسیدان‌های موجود در کشمش سیستم ترمیم پوست را تسریع می‌بخشند، پوست را پر و سفت می‌کنند و مانع از آسیب دیدن آن می‌شوند. این میوه‌های خشک مقوی همچنین سلول‌های پوست را دوباره احیاء می‌کنند و از شل و ول شدن پوست جلوگیری می‌کنند.

 

خواص کشمش در بارداری

در بارداری بدن تغییرات زیادی می کند. تمام این تغییرات باعث استرس می شود که می تواند منجر به سرطان یا بیماری های قلبی عروقی شود. کشمش به خاطر خواص آنتی اکسیدان مانع از این بیماری ها می شود.

تامین انرژی

در بارداری، خستگی یکی از مشکلات رایج است. کشمش به خاطر قند و گلوکزی که دارد باعث تامین انرژی می شود.

کمک به رشد استخوان ها و بینایی جنین

خوردن کشمش در بارداری به جنین نیز کمک می کند. ویتامین آ موجود در کشمش برای بینایی جنین مفید است. همچنین کلسیم موجود در آن باعث قوی شدن استخوان های جنین می شود.

مضرات مصرف کشمش

قند طبیعی کشمش هضم آسانی دارد و انرژی زیادی هم برای بدن فراهم می‌کند. اما باید حواس‌تان باشد که هر روز مقدار مشخصی از آن مصرف کنید چون ممکن است مصرف قندتان بیش از حد مجاز در روز شود. کشمش هم مانند تمامی میوه‌های خشکِ دیگر باید به اندازه مصرف شود چون به دلیل کربوهیدراتی که دارد موجب افزایش وزن خواهد شد.

کشمشی که به روش صنعتی و توسط بخار دی‌اکسید گوگرد تهیه شده باشد، ممکن است برای افراد مبتلا به آسم و دارای مشکلات تنفسی یا افرادی که به گوگرد حساسیت دارند، مشکل ایجاد کند. البته خودتان هم می‌توانید کشمش را به‌صورت سنتی تهیه کنید.

کشمش را به عنوان یک میان‌وعده‌ی شیرین به تنهایی و همراه با دیگر تنقلات یا انواع شیرینی، کیک، سالاد و غذاهای متنوع یا همراه با یک فنجان چای ایرانی مطبوع به جای قند یا شکر میل کنید و از طعم و خواص جادویی آن لذت ببرید.

طریقه‌ی مصرف کشمش

کشمشی که در بازار وجود دارد معمولا آماده‌ی مصرف است و می‌توان آن را به تنهایی به عنوان میان‌وعده یا همراه با برنج، انواع چاشنی‌ها، سالاد و غلات سرد و گرم مثل بلغور جوی دوسر یا گرانولا (گرانولا نوعی میان‌وعده یا صبحانه‌ی سالم و مقوی است که از ترکیب جوی دوسر پرک‌شده با عسل یا شکر قهوه‌ای تهیه می‌شود) و انواع پودینگ‌ها به عنوان یک وعده‌ی کامل مصرف کرد. کشمش هم مثل خیلی از تنقلات دیگر معمولا به‌صورت مخلوط با انواع آجیل‌ها و برای ما ایرانی‌ها همراه با نخودچی به عنوان نخودچی کشمش خورده می‌شود.

هنگامی‌ که کشمش به محصولات پخته‌شده مثل کوکی‌ها، کیک و شیرینی اضافه می‌شود به حفظ رطوبت محصول نهایی کمک می‌کند. شما می‌توانید کشمش را به هر غذای پخته یا سرد، سالادها و سبزیجات اضافه و میل کنید.

بهتر است کشمش را در جای خشک، خنک، در ظرف‌های دربسته و تاریک نگه‌ دارید تا رطوبت آن حفظ شود. اگر کشمش را در یخچال یا فریزر بگذارید، می‌توانید تا یک‌سال آن را تروتازه حفظ کنید. حواس‌تان باشد که کشمش را در کابینت‌های نزدیک اجاق گاز نگه ندارید چون باعث می‌شود رطوبت کشمش سریع‌تر از دست برود.

روش هایی برای تازه نگه داشتن آجیل ها و جلوگیری از خرابی آنها

آجیل از جمله اقلامی است که مصرف آن در این روز های سال بسیار بیشتر از سایر روز های سال است. مغز های خوراکی از فواید بسیار بالایی برای بدن برخوردار هستند. این مغز ها دارای حجمی کم اما میزان کالری بالایی هستند که می تواند بسیار انرژی زا و مقوی باشد. 

یکی از قدیمی‌ترین روش‌های نگهداری مواد غذایی، استفاده از فرآیند خشک کردن می‌باشد. به کمک این فرآیند، علاوه بر ممانعت از فساد مواد غذایی، وزن و حجم محصول نیز کاهش یافته و باعث سهولت در بسته بندی، حمل و نقل و انبارداری آن می‌گردد.

بر اساس تعاریف سازمان غذا و داروی کشور میوه‌ها، مغزها و دانه‌ها به دو دسته خشک و خشکانیده تقسیم بندی می‌شوند:

میوه‌ها، مغزها و دانه‌های خشک محصولاتی هستند که رطوبت بخش خوراکی آنها پس از رسیدن، به‌طور طبیعی کم باشد.

میوه‌ها، مغزها و دانه‌های خشکانیده محصولاتی هستند که رطوبت بخش خوراکی آنها پس از رسیدن، به‌طور طبیعی زیاد بوده و بخش زیادی از این رطوبت با خشک کردن به روش‌های گوناگون از آن گرفته می‌شود.

معایب آجیل بوداده شده نسبت به آجیل خام

آجیل و خشکبار معمولاً در ماه مرداد و شهریور به عمل می‌آید. آن را خام نگه ‌می‌دارند و اگر هوا گرم باشد برای نگهداری آن حتماً به سردخانه نیاز است.

خشکبار خام را به‌تدریج بین عرضه‌کنندگان پخش می‌کنند و آنها نیز آن را با توجه به میزان فروش و استقبال مشتری کم‌کم بو‌ می‌دهند و به فروش می‌رسانند.

اگرچه آجیل خام را می‌شود تا یکی، دو سال در شرایط سردخانه‌ای نگه‌داری کرد، اما آجیل بوداده را بهتر است ظرف چند هفته مصرف کنید چرا که گرما و رطوبت احتمال رشد قارچ را افزایش می‌دهد و می‌تواند باعث فاسد شدن آجیل شود.

به همین دلیل است که شرایط نگه‌داری آجیل‌ها اهمیت زیادی پیدا می‌کند؛ تفاوتی که بین آجیل بوداده و آجیل خام وجود دارد نمک به کار رفته در آجیل بوداده است.

وقتی اجزای آجیل با نمک تفت داده می‌شود طعم دیگری پیدا می‌کند و برخی‌ها این طعم را بیشتر دوست دارند غافل از اینکه اضافه شدن نمک می‌تواند مصرف ما را محدود کند.

به این مفهوم که بدن ما در طول روز به میزان محدودی نمک احتیاج دارد و خوردن نمک بیش از آن مقدار می‌تواند به‌سلامتی لطمه بزند و زمینه‌ساز بروز بیماری‌های قلبی عروقی و فشارخون شود.

به همین دلیل توصیه می‌شود از آجیل خام استفاده کنید و در صورت امکان از خوردن آجیل بوداده پرهیز کنید. آجیل جزو گروه خشکبارهاست و میوه تازه نیست.

به‌مرور زمان که این میوه خشک می‌شود مقداری از خواصش را نسبت به میوه تازه از دست می‌دهد. بنابراین حرارت دادن آن در فرآیند بو دادن نیز باعث می‌شود دوباره مقداری از خواصش کم شود.

آجیل‌های قدیمی سرطان‌زا هستند

آجیل بستر مناسبی برای رشد میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا به‌خصوص قارچ‌هاست. بنابراین آجیل را باید حتی‌الامکان هرچه تازه‌تر مصرف کنیم.

هرچقدر آجیل تازه‌تر باشد میزان آلودگی‌اش با قارچ‌ها کمتر است به‌ویژه قارچ مولد «آفلاتوکسین» که به‌شدت بیماری‌زاست و می‌تواند زمینه‌ساز بروز بدخیمی‌ها شود.

از رنگ و طعم آجیل نیز می‌توان به‌تازگی آن پی برد. وقتی نگهداری آجیل طولانی‌تر می‌شود امکان رشد قارچ‌ها در آن افزایش پیدا می‌کند.

به همین دلیل است که آجیل‌های وارداتی انتخاب مناسبی محسوب نمی‌شوند زیرا از زمان تولید تا رسیدن به دست مشتری فرآیند طولانی‌تری را طی می‌کنند و به همین علت احتمال رشد میکروب‌ها، باکتری‌ها و قارچ‌ها را بیشتر است.

از طرف دیگر اغلب آجیل‌های وارداتی نمک بسیار بالایی دارند و شامل همان گروه آجیل‌های بوداده می‌شوند. بنابراین باید مصرف آنها را محدود کنید.

چنانچه آجیل‌ نوروزی‌تان زیاد آمد و ‌خواستید آن را برای استفاده‌‌های بعدی کنار بگذارید، سعی کنید آجیل را با پوست درون ظرف‌های دربسته قرار بدهید.

البته در این حالت هم نمی‌توانید آجیل را بیشتر از ۶ ماه داخل یخچال نگه‌داری کنید اما در همین شکل می‌توانید آنها را برای ۱ سال در فریزر منزل نگه‌داری کنید.

به خاطر داشته باشید که اگر آنها را از پوستشان جدا کنید، چیزی بیشتر از دو هفته تازه نمی‌مانند البته به شرطی که آنها را در یک محل خشک و خنک قرار داده باشید.

معایب آجیل‌ها با ظاهری براق

گاهی اوقات تولیدکنندگان برای جذاب‌تر نشان دادن ظاهر آجیل از رنگ‌ها و مواد براق کننده استفاده می‌کنند. اغلب اینها خوراکی‌های غیرمجازی هستند که فقط برای جلب مشتری‌های بیشتر استفاده می‌شوند.

البته جز آجیل در محصولات دیگر نیز این براق کننده‌ها و رنگ‌ها به کار می‌روند. این مواد اثر تجمعی دارد یعنی به‌تدریج که مصرف می‌شوند در بدن روی‌هم انباشته می‌شود و این می‌تواند در درازمدت مشکلاتی را برای سلامت فرد ایجاد کند.

حتی برخی از این براق کننده‌ها می‌توانند به کبد صدمه بزند یا برخی از آنها حتی می‌تواند سرطان‌زا باشد.

در مورد پسته‌ ها و تخمه‌های لب خندان که در فرآیند تولیدشان در آب گرم قرار داده می‌شوند نیز اگر این کار به‌صورت بهداشتی انجام شود، از آب پاکیزه استفاده شود و تولیدکنندگان بهداشت فردی‌شان را رعایت کنند، مشکلی از لحاظ آلودگی و سلامت ایجاد نخواهند کرد.

نکات تکمیلی جهت خریداری و نگهداری آجیل در منزل

تخمه آفتابگردان ممکن است با رنگ مشکی شیمیایی رنگین شود. بنابراین دور تخمه‌های پررنگ را هم خط بکشید و هنگام خرید و مصرف به این موضوع نیز توجه کنید و از مصرف این نوع تخمه‌ها بپرهیزید.

همچنین تخمه‌های لب‌خندان هم انتخاب خوبی برای خرید نیستند. مغز تخمه وقتی در مجاورت هوا قرار می‌گیرد، علاوه بر طعم، کیفیت خود را نیز از دست می‌دهد و زودتر از انواع دربسته فاسد می‌شود.

از خرید پسته‌هایی که زیادی خندان هستند، خودداری کنید؛ زیرا فروشندگان آنها را در ظرف‌های آب جوش می‌ریزند و سپس ناگهان در آب سرد قرار می‌دهند تا در اثر شوک حرارتی سر باز کنند و خندان شوند البته این شوک حرارتی، کیفیت پسته را نیز پایین می‌آورد و علاوه بر آن موجب نم کشیدن پسته هم می‌شود این پسته‌ها زودتر فاسد می‌شوند.

چنانچه در هنگام مصرف تخمه، پسته و بادام، دست‌ها و لب‌ها رنگین شدند، این امر علامت مصرف رنگ‌های شیمیایی در تهیه آنها است که بایستی از مصرف این‌گونه تنقلات جداً خودداری کنید.

روغن فراوان موجود در مغز گردو، در اثر کهنگی، تغییر حالت داده و طعم نامطبوع و گاهی هم طعم صابون پیدا می‌کند و مصرف آن عوارض مختلفی را به بار می‌آورد.

از مصرف مغز گردوهای سیاه شده که عمدتاً به دلیل رشد کپک‌ها و قارچ‌ها بوده، و در اثر رشد این عوامل سموم خطرناکی مانند مایکوتوکسین‌ها در آنجا ایجاد می‌شود، بایستی جداً خودداری کنید.

برای تهیه نخودچی نیز ممکن است از نخودهای آفت‌زده استفاده شده باشد. لذا در هنگام خریداری دقت کنید، علامت آفت زدگی (سوراخ‌های مرئی) در آنها دیده نشود.

در صورتی که بر روی آجیل مانند پسته، فندق و پسته شامی، سوراخ‌هایی مشاهده کردید، از مصرف این‌گونه تنقلات بایستی خودداری کنید؛ چرا که علامت آفت زدگی بوده و در داخل سوراخ‌ها لارو حشرات، به‌صورت کرم‌هایی به اندازه دانه برنج وجود دارد.

ممکن است در مراکز عرضه آجیل، محصولاتی را که کهنه یا آفت زده هستند، مجدداً بو داده و یا مخلوط کنند؛ در هنگام خریداری به این موضوع توجه کنید.

از خریداری و مصرف انواع پسته، مغز گردو و… که توسط دوره گردها عرضه می‌شوند، به دلیل اینکه عمدتاً از محصولات آلوده تهیه یا مخلوط شده‌اند، خودداری کنید. تا حد امکان آجیل عید خود را از فروشگاه‌های معتبر که اجناسی با کیفیت مرغوب و تازه عرضه می‌کنند، بخرید. از خرید گذری یا خرید از دستفروشان خودداری کنید.

بهترین زمان خرید آجیل، حداکثر یک هفته مانده به شروع سال نو است. این نکته را توجه کنیم که قرار است آجیل به مدت ۱۳ روز نگهداری شود که با احتساب این یک هفته خرید قبل از عید، می‌شود ۲۰ روز. این فاصله زمانی، حداکثر زمان تازه ماندن آجیل در یخچال و فریزر است؛ البته با رعایت شرایط نگهداری.

اگر آجیل شب عید در فریزر نگهداری شود، به مدت یک سال ماندگاری دارد. مدت ماندگاری آجیل در یخچال نیز ۶ ماه است اما اگر در دمای اتاق قرار گیرد این زمان به ۳ ماه کاهش پیدا می‌کند.

لازم است آجیل‌ها را در ظرف‌هایی گذاشت که غیرقابل نفوذ است زیرا مغزها به راحتی بوی مواد اطراف را به خود جذب می‌کند. علاوه بر آن نور اضافه می‌تواند به مغزها آسیب برساند. مغزها را باید در مکان تاریک، خنک و خشک نگه داری کرد.

آجیل‌ها چربی دارند. حرارت و نور باعث آسیب زدن به چربی آجیل‌ها شده و در نتیجه باعث تغییر عطر و طعم آنها می‌شود. بنابراین برای این خوراکی‌ها جای مناسبی انتخاب کنید تا حرارت و نور آفتاب و البته اکسیژن هوا باعث تغییر عطر و طعم آنها نشوند. گرمای زیاد باعث فاسد شدن سریع‌تر آنها می‌شود.

نگهداری آجیل و خشکبار در مکانهای مرطوب، موجب کپک زدگی و قارچ زدگی آنها می‌شود که هم موجب تغییر شکل ظاهری، بو و طعم نامطبوع می‌شود و هم در اثر ترشح بعضی از سموم، عوارض مختلفی در مصرف کننده ایجاد می‌کند.

آشنایی با خواص فندق

فندق درختچه‌ای است به ارتفاع تقریبا دو متر که در نواحی مساعد تا ارتفاع 6 متر نیز می‌رسد.

درخت فندق بومی اروپا و آسیای صغیر است. برگ‌های درخت فندق پهن و نوک تیز با دو ردیف دندانه ، برنگ سبز و با دمبرگی بطول تقریبا یک سانتی‌متر است. فندق دارای دو نوع گل نر و ماده است که به صورت سنبله آویخته در پائیز ظاهر می‌شود .

فندق گرد 2/5-1/5 سانتی‌متر است. دارای پوششی سبز رنگ بوده که پس از خشک شدن تدریجا از آن جدا می‌شود.

ترکیبات شیمیایی:

مغز فندق، حدود 60 درصد روغن دارد که به رنگ زرد روشن بوده و دارای طعمی ملایم و بوی مطبوعی است . این روغن به مصرف تغذیه، ‌عطرسازی و نقاشی می‌رسد . مغز فندق دارای مقدار زیادی فسفر است.

در 100 گرم مغز فندق مواد زیر موجود است:

انرژی 625 کالری

آب 5/8 گرم

پروتئین 12/5 گرم

مواد نشاسته‌ای 15 گرم

مواد چرب 60 گرم

کلسیم 200 میلی‌گرم

فسفر 320 میلی‌گرم

آهن 3/5میلی‌گرم

سدیم 2 میلی‌گرم

پتاسیم 700 میلی‌گرم

ویتامین ب 1 0/5 میلی‌گرم

ویتامین ب 3 1 میلی‌گرم

خواص داروئی:

فندق از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است . برگ، شکوفه،‌ گل و پوست آن (مخصوصا پوست ریشه آن) قابض است.

1) فندق به دلیل اینکه دارای مقدار کمی مواد نشاسته‌ای است و نیز دارای مواد معدنی زیادی مانند کلسیم،‌ پتاسیم، فسفر،‌ منیزیوم، ‌سدیم و آهن است، غذای بسیار خوبی برای مبتلایان به دیابت محسوب می‌شود.

2) فندق غذای مناسبی برای تقویت بدن و مخصوصا دوره نقاهت است.

3) فندق مقوی روده‌ها و معده است.

4) فندق سموم را از بدن خارج می‌سازد.

5) فندق فشار خون را بالا می‌برد.

6)خانم‌هائی ‌که در بین دو عادت ماهانه خونریزی دارند برای درمان آن باید جوشانده پوست فندق بخورند.

7) روغن فندق برای از بین بردن سرفه و درد سینه مفید است.

8) روغن فندق برای کبد نافع است.

9) آنهائی‌ که کارهای فکری می‌کنند باید فندق بخورند زیرا بدلیل داشتن فسفر زیاد مغز را تقویت می‌کند.

مضرات :

فندق اگر به مقدار کم خورده شود به هیچوجه مضر نیست ولی افراط در خوردن آن ایجاد نفخ و گاز شکم کرده و حالت تهوع تولید می‌کند. برای جلوگیری از این حالات، آنهائی‌ که سرد مزاج هستند باید فندق را با آب و عسل خورده و گرم مزاجان با سکنجبین بخورند.

زیر مجموعه ها